Νέοι Αγώνες, Χρήστος Καζάκος
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Ρυθμιστικό, αλλά σε ποια κατεύθυνση;
"-Η αρχική μελέτη προκαλεί αντιδράσεις, αλλά η χθεσινή δημόσια παρουσίαση έδειξε ότι υπάρχει περιθώριο να βρεθεί η καλύτερη λύση για το λεκανοπέδιο.
-Επίμαχα σημεία ο περιορισμός, όπως προτείνεται, της επέκτασης των σχεδίων πόλης, η λύση για Μάτσικα, το οικολογικό πάρκο χωρίς κατοικίες και ξενοδοχεία να το κλείνουν και οι χωροθετήσεις δραστηριοτήτων. (...)
Η τοποθέτηση της ΓΓΠΗ και μήνυμα του αρμόδιου υφυπουργού
«Η απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ να γίνει δημόσια διαβούλευση με βάση την αρχική μελέτη, όπως ακριβώς παραδόθηκε από τους ίδιους τους μελετητές, αναδεικνύει την υπεύθυνη θέση της σημερινής κυβέρνησης να διέπεται από αξιοπιστία η διαδικασία της διαβούλευσης, έχοντας πάντα ως γνώμονα την επιστημονική τεκμηρίωση». Τα παραπάνω τόνισε η ΓΓΠΗ Δήμητρα Γεωργακοπούλου, δίνοντας και την πολιτική διάσταση του θέματος και της επιλογής να μην θεσμοθετηθεί ως είχε το Ρυθμιστικό από το πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ.
Στέλνοντας τέλος σαφές μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση σημείωσε ότι το λεκανοπέδιο δεν προσφέρεται για πολιτικές αντιπαραθέσεις και για προνομιακές εξυπηρετήσεις».
Η τελευταία αναφορά μπορεί να ερμηνευθεί ως θέση κατά των αθρόων επεκτάσεων των σχεδίων πόλης, όπως προέβλεπε η πρόταση του ΥΠΕΧΩΔΕ, ενώ η μελέτη τις περιορίζει κατά πολύ.
«Δεν είναι πολυτέλεια, είναι αναγκαιότητα να συζητάμε για το φυσικό περιβάλλον και πως οι πόλεις μας δεν θα γίνουν ..μικρές Αθήνες.
Η πόλη σας με το ζηλευτό φυσικό πλούτο έχει την ευκαιρία να μείνει μια ελκυστική ευρωπαϊκή πόλη. Το Ρυθμιστικό σε αυτό στοχεύει. Αυτά τόνισε στο μήνυμα του ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Θάνος Μωραϊτης. (...)
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θανάσης Οικονόμου απευθύνοντας χαιρετισμό στην εκδήλωση τόνισε: «Θέση μου είναι ότι το Ρυθμιστικό Σχέδιο πρέπει να υλοποιηθεί στις βασικές του κατευθύνσεις παρά τις πιέσεις που θα ασκηθούν πιθανόν από οργανωμένα συμφέροντα και φορείς. Βεβαίως πρέπει να εισακουστούν ανάγκες που χρόνια ταλαιπωρούν ανθρώπους και ιδιοκτησίες... Δεν έχουμε δικαίωμα να σχεδιάσουμε κινούμενοι από αντιλήψεις του παρελθόντος, αυτές που έθεταν το ιδιωτικό πάνω από το συλλογικό...»
Σε ότι αφορά κάποια επίμαχα ζητήματα που τίθενται εξέφρασε την άποψη να εξαντληθούν τα περιθώρια διαβούλευσης χωρίς να ανατρέπεται η λογική και η φιλοσοφία που προτείνεται από τους μελετητές. (...)
Ο πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Γιώργος Ρεκατσίνας χαρακτήρισε ιστορική στιγμή για το λεκανοπέδιο το Ρυθμιστικό και δεν παρέλειψε να αφήσει αιχμές για την μη τήρηση από την προηγούμενη κυβέρνηση της δεοντολογίας, δηλαδή της μη παρουσίασης της αρχικής μελέτης, πριν γίνουν οι παρεμβάσεις-προσθήκες από το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ. Μάλιστα σημείωσε ότι δεν ελήφθησαν όσο θα έπρεπε υπόψη οι προτάσεις του ΤΕΕ κατά τη διαβούλευση της Β΄ φάσης. Διαβεβαίωσε τέλος ότι το ΤΕΕ θα συμβάλλει στην αποσαφήνιση σημείων και στην διαμόρφωση, με τις προτάσεις που έχει ήδη καταθέσει, του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος"
Ηπειρωτικός Αγων, Βαρβάρα Αγγέλη
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Ευρωπαϊκή πόλη ή ένα μεγάλο οικόπεδο;
"Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι μελετητές της β’ φάσης της μελέτης του Ρυθμιστικού Σχεδίου δεν είπαν αυτά που ήθελαν να ακούσουν οι ιδιοκτήτες εκτάσεων, οι δήμαρχοι και μερικοί βουλευτές. Στην κατάμεστη (με κόσμο αλλά και με ένταση) αίθουσα του Τεχνικού Επιμελητηρίου, δεν κατάφεραν να πείσουν τους πάντες για το πώς οραματίζονται την πόλη τα επόμενα χρόνια. Οι περισσότεροι από αυτούς, βέβαια, δεν ήταν διατεθειμένοι να ακούσουν κάτι άλλο από αυτό που επιθυμούσαν τα αυτιά τους, πόσω μάλλον να πειστούν."
Πρωϊνός Λόγος,
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Πολλές οι ενστάσεις για το Ρυθμιστικό του Λεκανοπεδίου
Sunday, February 28, 2010
Wednesday, February 24, 2010
Οι μαθητές θέλουν μια πιο ανθρώπινη πόλη
Ηπεριωτικός Αγων, Βαρβάρα Αγγέλη
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Αν κάποιοι νιώθουν έντονα ότι τους στερείται το δικαίωμα να περπατούν με ασφάλεια στην πόλη, αυτοί είναι τα παιδιά με αναπηρία. Όχι μόνο τα παιδιά της ΕΛΕΠΑΠ, που διαμαρτυρήθηκαν χτες, μπροστά από τη Νομαρχία, με τον δικό τους τρόπο για το πώς έχει διαμορφωθεί το αστικό περιβάλλον, αλλά και κάθε παιδί με αναπηρία που ζει σε σπίτι, με την οικογένειά του.
Κάθε παιδί, με ή χωρίς αναπηρία, που νιώθει ότι μια βόλτα στην πόλη με τα πόδια ή με το ποδήλατο (ή με αναπηρικό αμαξίδιο) μπορεί να μην είναι απολαυστική ή μπορεί να είναι και επικίνδυνη .
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Αν κάποιοι νιώθουν έντονα ότι τους στερείται το δικαίωμα να περπατούν με ασφάλεια στην πόλη, αυτοί είναι τα παιδιά με αναπηρία. Όχι μόνο τα παιδιά της ΕΛΕΠΑΠ, που διαμαρτυρήθηκαν χτες, μπροστά από τη Νομαρχία, με τον δικό τους τρόπο για το πώς έχει διαμορφωθεί το αστικό περιβάλλον, αλλά και κάθε παιδί με αναπηρία που ζει σε σπίτι, με την οικογένειά του.
Κάθε παιδί, με ή χωρίς αναπηρία, που νιώθει ότι μια βόλτα στην πόλη με τα πόδια ή με το ποδήλατο (ή με αναπηρικό αμαξίδιο) μπορεί να μην είναι απολαυστική ή μπορεί να είναι και επικίνδυνη .
Labels:
κοινόχρηστοι χώροι
Πλωτό νησί από καλάμια (!) «σάρωσε» το στίβο του Ε.Α.Ν.Κ.Ι.
Πρωϊνός Λόγος, Κώστας Αγόρης
Ολόλκηρο το άρθρο εδώ
Μεγάλες ζημιές προξένησε στο πέρασμά του ένα ολόκληρο πλωτό... νησί, αποτελούμενο από ξηρά καλάμια και βούρκο, το οποίο διήνυσε παρασυρμένο από τον αέρα πολλά χιλιόμετρα μέσα στην Παμβώτιδα, προτού... προσαράξει στην παραλία λίγες δεκάδες μέτρα μακριά απ’ τον αθλητικό ξενώνα «ΚΕΚΩΠ»!
Το συμπαγές αυτό «δάσος» από καλάμια που αποσπάστηκε πριν από δύο περίπου χρόνια από το πίσω μέρος του Νησιού, κατά την διάρκεια εργασιών διάνοιξης διαδρόμων στους καλαμιώνες, εξουδετερώθηκε χθες το πρωί, με συνδυασμένη επιχείρηση στην οποία συμμετείχαν δύο καραβάκια απ’ το Νησί, το πλωτό εκσκαπτικό μηχάνημα του Δήμου Ιωαννιτών και δύο τσάπες ξηράς της Νομαρχίας.
Συγκεκριμένα, μετακινήθηκε προς την περιοχή του Περάματος και το ανέσυραν στην ακτή, προκειμένου να ασφαλιστεί, ώστε να μην επιστρέψει ξανά στην λίμνη. Παρόλα αυτά, οι ζημιές που προξένησε στον κωπηλατικό στίβο του Ε.Α.Ν.Κ.Ι. ανέρχονται σε αρκετές δεκάδες χιλιάδες ευρώ.
Η συμπαγής μάζα βούρκου και καλαμιών, το βάθος της οποίας έφτανε το ένα με ενάμιση μέτρο μέσα στη λίμνη, ενώ το εμβαδόν της ήταν ανάλογο με αυτό ενός μεγάλου διαμερίσματος(!), στην διαδρομή της και προτού καταλήξει στην παραλία του «ΚΕΚΩΠ», παρέσυρε και βύθισε κάτω από την επιφάνεια της λίμνης έξι από τους συνολικά εννέα σιδερένιους πύργους του κωπηλατικού στίβου, οι οποίοι αποτελούν πλέον κίνδυνο για τα καραβάκια, τις βάρκες αλλά και τα ταχύπλοα που κάνουν διαδρομές στην Παμβώτιδα, αφού, αν πέσουν πάνω τους, καθώς βρίσκονται κάτω απ’ το νερό και δεν είναι ορατοί, μπορεί να προκληθούν σοβαρά ατυχήματα.
Στο πέρασμά τους τα καλάμια παρέσυραν επίσης και προξένησαν μεγάλες ζημιές στα συρματόσκοινα του στίβου κωπηλασίας στην περιοχή της Λιμνοπούλας, τα οποία χωρίζουν τις αγωνιστικές διαδρομές.
Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, καταστράφηκε μεγαλύτερο από το μισό τμήμα του υγρού αυτού στίβου, γεγονός που σημαίνει ότι για την αποκατάσταση των ζημιών θα απαιτηθούν αρκετές δεκάδες χιλιάδες ευρώ.
Ολόλκηρο το άρθρο εδώ
Μεγάλες ζημιές προξένησε στο πέρασμά του ένα ολόκληρο πλωτό... νησί, αποτελούμενο από ξηρά καλάμια και βούρκο, το οποίο διήνυσε παρασυρμένο από τον αέρα πολλά χιλιόμετρα μέσα στην Παμβώτιδα, προτού... προσαράξει στην παραλία λίγες δεκάδες μέτρα μακριά απ’ τον αθλητικό ξενώνα «ΚΕΚΩΠ»!
Το συμπαγές αυτό «δάσος» από καλάμια που αποσπάστηκε πριν από δύο περίπου χρόνια από το πίσω μέρος του Νησιού, κατά την διάρκεια εργασιών διάνοιξης διαδρόμων στους καλαμιώνες, εξουδετερώθηκε χθες το πρωί, με συνδυασμένη επιχείρηση στην οποία συμμετείχαν δύο καραβάκια απ’ το Νησί, το πλωτό εκσκαπτικό μηχάνημα του Δήμου Ιωαννιτών και δύο τσάπες ξηράς της Νομαρχίας.
Συγκεκριμένα, μετακινήθηκε προς την περιοχή του Περάματος και το ανέσυραν στην ακτή, προκειμένου να ασφαλιστεί, ώστε να μην επιστρέψει ξανά στην λίμνη. Παρόλα αυτά, οι ζημιές που προξένησε στον κωπηλατικό στίβο του Ε.Α.Ν.Κ.Ι. ανέρχονται σε αρκετές δεκάδες χιλιάδες ευρώ.
Η συμπαγής μάζα βούρκου και καλαμιών, το βάθος της οποίας έφτανε το ένα με ενάμιση μέτρο μέσα στη λίμνη, ενώ το εμβαδόν της ήταν ανάλογο με αυτό ενός μεγάλου διαμερίσματος(!), στην διαδρομή της και προτού καταλήξει στην παραλία του «ΚΕΚΩΠ», παρέσυρε και βύθισε κάτω από την επιφάνεια της λίμνης έξι από τους συνολικά εννέα σιδερένιους πύργους του κωπηλατικού στίβου, οι οποίοι αποτελούν πλέον κίνδυνο για τα καραβάκια, τις βάρκες αλλά και τα ταχύπλοα που κάνουν διαδρομές στην Παμβώτιδα, αφού, αν πέσουν πάνω τους, καθώς βρίσκονται κάτω απ’ το νερό και δεν είναι ορατοί, μπορεί να προκληθούν σοβαρά ατυχήματα.
Στο πέρασμά τους τα καλάμια παρέσυραν επίσης και προξένησαν μεγάλες ζημιές στα συρματόσκοινα του στίβου κωπηλασίας στην περιοχή της Λιμνοπούλας, τα οποία χωρίζουν τις αγωνιστικές διαδρομές.
Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, καταστράφηκε μεγαλύτερο από το μισό τμήμα του υγρού αυτού στίβου, γεγονός που σημαίνει ότι για την αποκατάσταση των ζημιών θα απαιτηθούν αρκετές δεκάδες χιλιάδες ευρώ.
Παρουσίαση της αρχικής μελέτης του Ρυθμιστικού
Νεοι Αγωνες, Χρήστος Καζάκος
ολόκληρο το άρθρο εδώ
Η δημόσια παρουσίαση της Β΄φάσης του Ρυθμιστικού σχεδίου των Ιωαννίνων και για να ακριβολογούμε της αρχικής μελέτης που παραδόθηκε από το μελετητικό γραφείο στο πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ και όχι όπως κατατέθηκε ως πρόταση του υπουργείου το περασμένο καλοκαίρι, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου στην αίθουσα εκδηλώσεων του Τεχνικού Επιμελητηρίου
Ηπειρωτικός Αγων, Βαρβάρα Αγγέλη
ολόκληρο το άρθρο εδώ
Ερμηνείες, παρερμηνείες, παρεξηγήσεις, διαβουλεύσεις σε προσωπικό επίπεδο, πολιτικές αντιπαραθέσεις, και στη μέση όλων αυτών οι πολίτες που δεν μπορούν να καταλάβουν τι είναι καλό για την πόλη τους και που, παράλληλα, έχουν γίνει έρμαια ανυπόστατων υποσχέσεων και δεσμεύσεων. Το ρυθμιστικό σχέδιο του λεκανοπεδίου Ιωαννίνων κατάφερε να μετατραπεί από εργαλείο διασφάλισης καλύτερης ποιότητας ζωής και τάξης σε εργαλείο πολιτικής, με προεξάρχοντα τον δήμο Ιωαννιτών. (...)
Το μεγάλο ερώτημα στο οποίο πρέπει να απαντήσει η πόλη με υπευθυνότητα είναι το εξής: Χρειάζονται όντως μεγάλες οικιστικές επεκτάσεις ή όχι; Η τροποποιημένη μελέτη λέει ναι, οι επιστήμονες όμως λένε όχι. Εκεί είναι και η μεγάλη διαφορά μεταξύ των δυο μελετών, όσον αφορά την πόλη: η οικιστική επέκταση. Οι επιστήμονες βλέπουν πολεοδόμηση του Νεοχωρόπουλου, των Κάτω Μαρμάρων, του Σταυρακίου και της Ολυμπιάδας εντός των εγκεκριμένων ορίων τους και όχι περαιτέρω, όπως και μη δόμηση του Μάτσικα, για τον οποίο προτείνουν πάρκο αθλητισμού και αναψυχής.
ολόκληρο το άρθρο εδώ
Η δημόσια παρουσίαση της Β΄φάσης του Ρυθμιστικού σχεδίου των Ιωαννίνων και για να ακριβολογούμε της αρχικής μελέτης που παραδόθηκε από το μελετητικό γραφείο στο πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ και όχι όπως κατατέθηκε ως πρόταση του υπουργείου το περασμένο καλοκαίρι, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου στην αίθουσα εκδηλώσεων του Τεχνικού Επιμελητηρίου
Ηπειρωτικός Αγων, Βαρβάρα Αγγέλη
ολόκληρο το άρθρο εδώ
Ερμηνείες, παρερμηνείες, παρεξηγήσεις, διαβουλεύσεις σε προσωπικό επίπεδο, πολιτικές αντιπαραθέσεις, και στη μέση όλων αυτών οι πολίτες που δεν μπορούν να καταλάβουν τι είναι καλό για την πόλη τους και που, παράλληλα, έχουν γίνει έρμαια ανυπόστατων υποσχέσεων και δεσμεύσεων. Το ρυθμιστικό σχέδιο του λεκανοπεδίου Ιωαννίνων κατάφερε να μετατραπεί από εργαλείο διασφάλισης καλύτερης ποιότητας ζωής και τάξης σε εργαλείο πολιτικής, με προεξάρχοντα τον δήμο Ιωαννιτών. (...)
Το μεγάλο ερώτημα στο οποίο πρέπει να απαντήσει η πόλη με υπευθυνότητα είναι το εξής: Χρειάζονται όντως μεγάλες οικιστικές επεκτάσεις ή όχι; Η τροποποιημένη μελέτη λέει ναι, οι επιστήμονες όμως λένε όχι. Εκεί είναι και η μεγάλη διαφορά μεταξύ των δυο μελετών, όσον αφορά την πόλη: η οικιστική επέκταση. Οι επιστήμονες βλέπουν πολεοδόμηση του Νεοχωρόπουλου, των Κάτω Μαρμάρων, του Σταυρακίου και της Ολυμπιάδας εντός των εγκεκριμένων ορίων τους και όχι περαιτέρω, όπως και μη δόμηση του Μάτσικα, για τον οποίο προτείνουν πάρκο αθλητισμού και αναψυχής.
Labels:
Ρυθμιστικό Σχέδιο
Monday, February 22, 2010
Ανακύκλωση - Πόσο έτοιμοι είμαστε;
Ηπεριωτικός Αγων, Βαρβάρα Αγγέλη
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Ό,τι λέει η διεθνής πρακτική και η βιβλιογραφία να αποφευχθεί στον τομέα της ανακύκλωσης, αυτό έγινε και γίνεται στην Ελλάδα. (...)
Οι ίδιοι άνθρωποι που απαιτούν καλύτερη διαχείριση των απορριμμάτων τους, τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με έρευνες, θα παράγουν περισσότερα σκουπίδια από ό,τι σήμερα. Αυτή τη στιγμή η διαχείριση των σκουπιδιών στη χώρα μας στηρίζεται στους ΧΥΤΑ και στις χωματερές.
Στην πραγματικότητα υπάρχει μια αλυσίδα: μικρότερη παραγωγή απορριμμάτων, ανακύκλωση, ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ, κομποστοποίηση, ακόμα και ενεργειακή αξιοποίηση μέσω της καύσης.
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Ό,τι λέει η διεθνής πρακτική και η βιβλιογραφία να αποφευχθεί στον τομέα της ανακύκλωσης, αυτό έγινε και γίνεται στην Ελλάδα. (...)
Οι ίδιοι άνθρωποι που απαιτούν καλύτερη διαχείριση των απορριμμάτων τους, τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με έρευνες, θα παράγουν περισσότερα σκουπίδια από ό,τι σήμερα. Αυτή τη στιγμή η διαχείριση των σκουπιδιών στη χώρα μας στηρίζεται στους ΧΥΤΑ και στις χωματερές.
Στην πραγματικότητα υπάρχει μια αλυσίδα: μικρότερη παραγωγή απορριμμάτων, ανακύκλωση, ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ, κομποστοποίηση, ακόμα και ενεργειακή αξιοποίηση μέσω της καύσης.
Thursday, February 18, 2010
Η απόβαση των κυνηγών και το ολοκαύτωμα των πουλιών
Νέοι Αγώνες, Γιάννης Ζώης
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Δεν είναι πλέον δύσκολο να βρεθείς σε εμπόλεμη ζώνη, να δεις αποβάσεις, μάχες, εκτελεστικά αποσπάσματα και εν ψυχρώ εκτελέσεις. Μια βόλτα το απόγευμα στα όρια των χωριών Δροσοχώρι, Ηλιόκαλη, Γούλα και Πλατανιά φτάνει. Κάθε απόγευμα κυνηγοί καταφθάνουν από τα γύρω χωριά του δήμου Παμβώτιδος και από τα Γιάννενα φορτωμένοι με καραμπίνες και κούτες φυσίγγια έτοιμοι για μάχη ενάντια στον κότσυφα, στην τσίχλα και σε ότι πετά. (...)
Οι κυνηγοί (εκτελεστικό απόσπασμα) με άδεια ή και χωρίς, παράνομοι και μη, ανήλικοι δε πολλές φορές, στήνονται κατά μήκος του πολύχρωμου από εκατοντάδες κάλυκες δρόμου και ρίχνουν όσες σφαίρες έχουν κι αντέχουν, για όσο διάστημα βλέπουν πριν νυχτώσει. (...)
Φροντίζουν για την διακόσμηση του χώρου δράσης τους με πεταμένους κάλυκες, τάπες, κούτες, ποτήρια καφέ κουτάκια μπύρες και πτώματα!!!
Ελέγχουν τον αριθμό των απειλητικών για τη ζωή μας πουλιών, μειώνουν την ηχορύπανση από το κελάηδισμα, φροντίζουν ώστε τα εδάφη να γίνουν γόνιμα και τα νερά μεταλλικά εμπλουτίζοντάς τα με σκάγια του ευεργετικού μολύβδου προσφέροντας κοινωνικό έργο.
Το ερώτημα που τίθεται είναι: Ποιά η αρμοδιότητα και η θέση του κυνηγετικού Συλλόγου;
Να απαγορεύει και να ελέγχει το κυνήγι μετά το μεσημέρι και κοντά σε κατοικημένες περιοχές, να μην αφανίζει κάθε κυνηγός δεκάδες θηράματα σε κάθε εξόρμηση, να επιβληθεί μικρός αριθμός θήρας αν κι αυτό δεν πρόκειται να ελεγχθεί αφού δεν μαζεύουν καν τα σκοτωμένα πουλιά και να βάλει πινακίδες στα σημεία που προανέφερα.
Χτες τα σκάγια έπεφταν βροχή στα κεραμίδια, στα αυτοκίνητα και στα κεφάλια μας!!!
Σήμερα Κυριακή πάλι τα ίδια αλλά με λιγότερους πυροβολισμούς.
Ας είναι καλά το καρναβάλι, έφταιγε και το κρύο, η βροχή, πήγα στον τόπο του εγκλήματος και μάζεψα από το δρόμο δύο μεγάλες τσάντες κάλυκες σε μια απόσταση 300 μέτρων.
Μετρώντας τους, βρέθηκαν 1300 τεμάχια!!!
Άραγε πόσα σκοτωμένα πουλιά αντιστοιχούν σε αυτές τις σφαίρες;
Αν υπολογίσουμε ότι ο δρόμος του κυνηγιού είναι σχεδόν 2 χιλιόμετρα, θα πρέπει να υπάρχουν άλλοι 5.000 κάλυκες. Δεν άντεξα να μαζέψω άλλους μιας κι η βροχή είχε αρχίσει και δεν είχα άλλες σακούλες για την συλλογή.
Στο υπόλοιπο της διαδρομής υπάρχουν διάσπαρτα πολύχρωμα πλαστικά στοιχεία της ενοχής τους διαθέσιμα σε κάθε ενδιαφερόμενο.
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Δεν είναι πλέον δύσκολο να βρεθείς σε εμπόλεμη ζώνη, να δεις αποβάσεις, μάχες, εκτελεστικά αποσπάσματα και εν ψυχρώ εκτελέσεις. Μια βόλτα το απόγευμα στα όρια των χωριών Δροσοχώρι, Ηλιόκαλη, Γούλα και Πλατανιά φτάνει. Κάθε απόγευμα κυνηγοί καταφθάνουν από τα γύρω χωριά του δήμου Παμβώτιδος και από τα Γιάννενα φορτωμένοι με καραμπίνες και κούτες φυσίγγια έτοιμοι για μάχη ενάντια στον κότσυφα, στην τσίχλα και σε ότι πετά. (...)
Οι κυνηγοί (εκτελεστικό απόσπασμα) με άδεια ή και χωρίς, παράνομοι και μη, ανήλικοι δε πολλές φορές, στήνονται κατά μήκος του πολύχρωμου από εκατοντάδες κάλυκες δρόμου και ρίχνουν όσες σφαίρες έχουν κι αντέχουν, για όσο διάστημα βλέπουν πριν νυχτώσει. (...)
Φροντίζουν για την διακόσμηση του χώρου δράσης τους με πεταμένους κάλυκες, τάπες, κούτες, ποτήρια καφέ κουτάκια μπύρες και πτώματα!!!
Ελέγχουν τον αριθμό των απειλητικών για τη ζωή μας πουλιών, μειώνουν την ηχορύπανση από το κελάηδισμα, φροντίζουν ώστε τα εδάφη να γίνουν γόνιμα και τα νερά μεταλλικά εμπλουτίζοντάς τα με σκάγια του ευεργετικού μολύβδου προσφέροντας κοινωνικό έργο.
Το ερώτημα που τίθεται είναι: Ποιά η αρμοδιότητα και η θέση του κυνηγετικού Συλλόγου;
Να απαγορεύει και να ελέγχει το κυνήγι μετά το μεσημέρι και κοντά σε κατοικημένες περιοχές, να μην αφανίζει κάθε κυνηγός δεκάδες θηράματα σε κάθε εξόρμηση, να επιβληθεί μικρός αριθμός θήρας αν κι αυτό δεν πρόκειται να ελεγχθεί αφού δεν μαζεύουν καν τα σκοτωμένα πουλιά και να βάλει πινακίδες στα σημεία που προανέφερα.
Χτες τα σκάγια έπεφταν βροχή στα κεραμίδια, στα αυτοκίνητα και στα κεφάλια μας!!!
Σήμερα Κυριακή πάλι τα ίδια αλλά με λιγότερους πυροβολισμούς.
Ας είναι καλά το καρναβάλι, έφταιγε και το κρύο, η βροχή, πήγα στον τόπο του εγκλήματος και μάζεψα από το δρόμο δύο μεγάλες τσάντες κάλυκες σε μια απόσταση 300 μέτρων.
Μετρώντας τους, βρέθηκαν 1300 τεμάχια!!!
Άραγε πόσα σκοτωμένα πουλιά αντιστοιχούν σε αυτές τις σφαίρες;
Αν υπολογίσουμε ότι ο δρόμος του κυνηγιού είναι σχεδόν 2 χιλιόμετρα, θα πρέπει να υπάρχουν άλλοι 5.000 κάλυκες. Δεν άντεξα να μαζέψω άλλους μιας κι η βροχή είχε αρχίσει και δεν είχα άλλες σακούλες για την συλλογή.
Στο υπόλοιπο της διαδρομής υπάρχουν διάσπαρτα πολύχρωμα πλαστικά στοιχεία της ενοχής τους διαθέσιμα σε κάθε ενδιαφερόμενο.
Friday, February 12, 2010
Παμβώτιδα: Ανθρώπινα λάθη και η σοφία της φύσης
Νέοι Αγώνες, Βασίλης Ασωνίτης
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Στήν υπερτροφική Παμβώτιδα η τύχη τών νεκρών οργανισμών είναι σήμερα τό πιό ευαίσθητο σημείο της τροφικής διαχείρισης. Η απουσία οξυγόνου επιταχύνει την συσσωρευτική διαδικασία τού βούρκου στον βυθό της.
Το πάχος της λάσπης (βούρκος) έφτασε το μισό μέτρο.
Η φυτοβλάστηση εξαφανίστηκε και η παρουσία τού οξυγόνου μετά τά 5 μέτρα είναι μηδενική.
Στο ανοξικό περιβάλλον των πυθμενικών υδάτων η δραστηριοποίηση τών σαπροβακτηριδίων εντείνει τήν παραγωγή επικινδύνων αερίων.
Οι υψηλές θερμοκρασίες των νερών μειώνουν την δραστικότητα τού οξυγόνου, η οξύτητα τους αυξάνει, τά ψάρια πεθαίνουν και η ζωή σβήνει. (...)
Η μείωση της στάθμης είναι η σαφής προειδοποίηση για την καταστροφική ύπαρξη τών αναχωμάτων καί τήν εξουδετέρωση τού συστήματος των πηγαίων υδατίνων εισροών στις ρίζες τού Μιτσικελιού (Σεντενίκου, Ντραμπάτοβας, Κρύας).
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Στήν υπερτροφική Παμβώτιδα η τύχη τών νεκρών οργανισμών είναι σήμερα τό πιό ευαίσθητο σημείο της τροφικής διαχείρισης. Η απουσία οξυγόνου επιταχύνει την συσσωρευτική διαδικασία τού βούρκου στον βυθό της.
Το πάχος της λάσπης (βούρκος) έφτασε το μισό μέτρο.
Η φυτοβλάστηση εξαφανίστηκε και η παρουσία τού οξυγόνου μετά τά 5 μέτρα είναι μηδενική.
Στο ανοξικό περιβάλλον των πυθμενικών υδάτων η δραστηριοποίηση τών σαπροβακτηριδίων εντείνει τήν παραγωγή επικινδύνων αερίων.
Οι υψηλές θερμοκρασίες των νερών μειώνουν την δραστικότητα τού οξυγόνου, η οξύτητα τους αυξάνει, τά ψάρια πεθαίνουν και η ζωή σβήνει. (...)
Η μείωση της στάθμης είναι η σαφής προειδοποίηση για την καταστροφική ύπαρξη τών αναχωμάτων καί τήν εξουδετέρωση τού συστήματος των πηγαίων υδατίνων εισροών στις ρίζες τού Μιτσικελιού (Σεντενίκου, Ντραμπάτοβας, Κρύας).
Wednesday, February 10, 2010
Στο πάρκο, αλλά από μακριά
Ηπειρωτικός Αγων, ΘΥΜΙΟΥ ΤΖΑΛΛΑ
Ολόκληρο το άρθρο κλίκ στη φωτογραφία
Το δάσος του Φρόντζου είναι από τα πολυτιμότερα κομμάτια της πόλης των Ιωαννίνων. Είναι ένα κομμάτι εξαιρετικής φύσης που σιγά σιγά έπαψε να περιβάλλει την πόλη και πλέον περιβάλλεται από εκείνη. Είναι στην καρδιά της καιπροσφέρεται για βόλτα, αναψυχή, αθλητισμό. (...)
Εξακολουθεί να είναι χωρίς λόγο αποκομμένο από την πόλη, ένας τόπος αναψυχής για λίγους. Το έχουμε για να το κοιτάμε και όχι για να το ζούμε. Ασφαλώς και έχει να κάνει με τον τρόπο ζωής μας. Αναψυχή στην Ελλάδα θεωρούμε τη χαλάρωση, τον καφέ και την οινοποσία. Ο αθλητισμός ατομικός, μαζικός δεν αφορά την πλειοψηφία. Εκτός όμως από τον τρόπο ζωής των κατοίκων, η σχετική ερήμωση του δάσους οφείλεται και στην πολιτεία. Ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια που αφορά την πόλη είναι η αλλαγή των δένδρων και της βλάστησης στο «Φρόντζο». Το δασαρχείο θέλει να φυτέψει άλλα δένδρα, να κάνει το δάσος πολύχρωμο, πιο ενδιαφέρον και ακόμη πιο θελκτικό για βόλτα και άθληση. Δεν θα αλλάξει μόνο η σύσταση ενός δασυλλίου, αλλά η εικόνα μιας ολόκληρης πόλης, όπως και το μικρόκλιμα στην περιοχή κοντά στο δασύλλιο. Αυτή η παρέμβαση περνάει απαρατήρητη από την πόλη, τη γνωρίζουν λίγοι και όπως δυστυχώς συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις περνάνε χρόνια μέχρι να προχωρήσει. (...)
Είναι πολύ κρίμα να γυρίζουμε γύρω του άπραγοι και να μη το βοηθάμε. Να το αφήνουμε στην τύχη του με τα αυτοκίνητα να το διασχίζουν χωρίς λόγο και αιτία και να μην φτιάχνουμε ένα πάρκο σε ένα τοπίο στο οποίο φύτεψαν δένδρο προς δένδρο οι κάτοικοι της πόλης σχεδόν έναν αιώνα πριν!
Ολόκληρο το άρθρο κλίκ στη φωτογραφία
Το δάσος του Φρόντζου είναι από τα πολυτιμότερα κομμάτια της πόλης των Ιωαννίνων. Είναι ένα κομμάτι εξαιρετικής φύσης που σιγά σιγά έπαψε να περιβάλλει την πόλη και πλέον περιβάλλεται από εκείνη. Είναι στην καρδιά της καιπροσφέρεται για βόλτα, αναψυχή, αθλητισμό. (...)
Εξακολουθεί να είναι χωρίς λόγο αποκομμένο από την πόλη, ένας τόπος αναψυχής για λίγους. Το έχουμε για να το κοιτάμε και όχι για να το ζούμε. Ασφαλώς και έχει να κάνει με τον τρόπο ζωής μας. Αναψυχή στην Ελλάδα θεωρούμε τη χαλάρωση, τον καφέ και την οινοποσία. Ο αθλητισμός ατομικός, μαζικός δεν αφορά την πλειοψηφία. Εκτός όμως από τον τρόπο ζωής των κατοίκων, η σχετική ερήμωση του δάσους οφείλεται και στην πολιτεία. Ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια που αφορά την πόλη είναι η αλλαγή των δένδρων και της βλάστησης στο «Φρόντζο». Το δασαρχείο θέλει να φυτέψει άλλα δένδρα, να κάνει το δάσος πολύχρωμο, πιο ενδιαφέρον και ακόμη πιο θελκτικό για βόλτα και άθληση. Δεν θα αλλάξει μόνο η σύσταση ενός δασυλλίου, αλλά η εικόνα μιας ολόκληρης πόλης, όπως και το μικρόκλιμα στην περιοχή κοντά στο δασύλλιο. Αυτή η παρέμβαση περνάει απαρατήρητη από την πόλη, τη γνωρίζουν λίγοι και όπως δυστυχώς συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις περνάνε χρόνια μέχρι να προχωρήσει. (...)
Είναι πολύ κρίμα να γυρίζουμε γύρω του άπραγοι και να μη το βοηθάμε. Να το αφήνουμε στην τύχη του με τα αυτοκίνητα να το διασχίζουν χωρίς λόγο και αιτία και να μην φτιάχνουμε ένα πάρκο σε ένα τοπίο στο οποίο φύτεψαν δένδρο προς δένδρο οι κάτοικοι της πόλης σχεδόν έναν αιώνα πριν!
Καθυστερήσεις για το Ρυθμιστικό
Ηπειρωτικός Αγων, Γιώργος Τσαντίκος
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Δεν θα γίνει αύριο τελικά, 11Φεβρουαρίου, η παρουσίαση του Ρυθμιστικού σχεδίου Ιωαννίνων από την ίδια τη μελετήτρια, Μάρθα Χουσιανάκου και δύο ακόμη υπαλλήλους της αρμόδιας διεύθυνσης του υπουργείου Περιβάλλοντος.
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Δεν θα γίνει αύριο τελικά, 11Φεβρουαρίου, η παρουσίαση του Ρυθμιστικού σχεδίου Ιωαννίνων από την ίδια τη μελετήτρια, Μάρθα Χουσιανάκου και δύο ακόμη υπαλλήλους της αρμόδιας διεύθυνσης του υπουργείου Περιβάλλοντος.
Labels:
Ρυθμιστικό Σχέδιο
Tuesday, February 9, 2010
Κάποιοι ασχημίζουν. Οι άλλοι τι κάνουμε;
Νέοι Αγώνες, Δημήτρης Βλαχοπάνος
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Κάποιο μεσημέρι στην καρδιά της πόλης, έξω από κεντρικό εστιατόριο, κάποια κυρία, αφού έφαγε την πίτα της ή το τοστ ή κάτι τέτοιο, άφησε τα λιγδωμένα χαρτιά πάνω σε μια ζαρντινιέρα και άπλωσε το χέρι της στο παιδί της που στεκόταν όρθιο δίπλα της. Ένας πολίτης, που περνούσε τυχαία εκείνη την ώρα, ενοχλήθηκε από την πράξη αυτή και της υπέδειξε πως για τα χαρτιά υπάρχει ειδικό καλάθι πέντε μέτρα πιο πέρα. Ατάραχη εκείνη του απάντησε με θυμό και πολύ θράσος: άμα θέλεις, πάρ' τα και πέταξέ τα εσύ.
Ο πολίτης δε θύμωσε ιδιαίτερα. Δεν ντρέπεσαι καθόλου, της φώναξε απλά.
Δεν έχεις φιλότιμο πάνω σου;
Αυτά μαθαίνεις στο παιδί σου;
Και πήρε τα χαρτιά και τα 'ριξε μόνος του στο καλάθι. (...)
Κι ένα παιδάκι - ούτε δώδεκα χρονών - στην κεντρική πλατεία, κρατώντας ένα μπουκαλάκι με χρώμα στα χέρια του, άρχισε να γράφει διάφορα ονόματα πάνω στο μνημείο της εθνικής αντίστασης, με τόση άνεση, σα να έγραφε στο τετράδιό του ή στον πίνακα του σχολείου του το μάθημά του. Το είδε ο αντιστασιακός απ' το διπλανό καφενείο και βγήκε να του κάνει παρατήρηση και να το εμποδίσει. Μπορεί το παιδάκι και να μην καταλάβαινε ούτε τι έκανε ούτε τι του έλεγε ο αντιστασιακός που το μάλωνε.
Φαινόμενα τέτοια είναι τόσο συχνά που αισθάνεται ο καθένας μας πως είναι μάταιο να τα σχολιάζει και να τα αποτρέπει, στο βαθμό βέβαια που μπορεί. Αλλά είναι απαραίτητο κάποτε οι πολίτες να περιφρουρήσουν το δικαίωμά τους να ζουν και να κινούνται σ' ένα υποφερτό περιβάλλον. (...)
Μπορεί κάποιοι να μην έχουν αίσθηση τι θα πει σεβασμός, τι είναι ο πολιτισμός, τι είναι το δημόσιο και τι το ιδιωτικό. Αλλά δεν καταλαβαίνουν και πως, όπως προσβάλλουν και βεβηλώνουν αυτοί τα δημόσια πράγματα, με τον ίδιο και χειρότερο τρόπο δικαιούνται να τους προσβάλουν και να τους τιμωρήσουν οι συμπολίτες τους, όταν βρωμίζουν και καταστρέφουν το περιβάλλον όπου είναι υποχρεωμένοι να ζήσουν.
Ας πούμε, λοιπόν, πως είναι υπόθεση των αρχών και καθήκον των υπηρεσιών τους η προστασία των κοινών μας αγαθών. Μα δε φτάνει. Κι αν, πάλι, φτάνει, ο πολίτης που είναι κάθε μέρα πολίτης δεν μπορεί παρά ν' αντιδρά και να μη συμβιβάζεται με την ανευθυνότητα και τη βαρβαρότητα που κουβαλά μέσα του ο συμπολίτης του.
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
Κάποιο μεσημέρι στην καρδιά της πόλης, έξω από κεντρικό εστιατόριο, κάποια κυρία, αφού έφαγε την πίτα της ή το τοστ ή κάτι τέτοιο, άφησε τα λιγδωμένα χαρτιά πάνω σε μια ζαρντινιέρα και άπλωσε το χέρι της στο παιδί της που στεκόταν όρθιο δίπλα της. Ένας πολίτης, που περνούσε τυχαία εκείνη την ώρα, ενοχλήθηκε από την πράξη αυτή και της υπέδειξε πως για τα χαρτιά υπάρχει ειδικό καλάθι πέντε μέτρα πιο πέρα. Ατάραχη εκείνη του απάντησε με θυμό και πολύ θράσος: άμα θέλεις, πάρ' τα και πέταξέ τα εσύ.
Ο πολίτης δε θύμωσε ιδιαίτερα. Δεν ντρέπεσαι καθόλου, της φώναξε απλά.
Δεν έχεις φιλότιμο πάνω σου;
Αυτά μαθαίνεις στο παιδί σου;
Και πήρε τα χαρτιά και τα 'ριξε μόνος του στο καλάθι. (...)
Κι ένα παιδάκι - ούτε δώδεκα χρονών - στην κεντρική πλατεία, κρατώντας ένα μπουκαλάκι με χρώμα στα χέρια του, άρχισε να γράφει διάφορα ονόματα πάνω στο μνημείο της εθνικής αντίστασης, με τόση άνεση, σα να έγραφε στο τετράδιό του ή στον πίνακα του σχολείου του το μάθημά του. Το είδε ο αντιστασιακός απ' το διπλανό καφενείο και βγήκε να του κάνει παρατήρηση και να το εμποδίσει. Μπορεί το παιδάκι και να μην καταλάβαινε ούτε τι έκανε ούτε τι του έλεγε ο αντιστασιακός που το μάλωνε.
Φαινόμενα τέτοια είναι τόσο συχνά που αισθάνεται ο καθένας μας πως είναι μάταιο να τα σχολιάζει και να τα αποτρέπει, στο βαθμό βέβαια που μπορεί. Αλλά είναι απαραίτητο κάποτε οι πολίτες να περιφρουρήσουν το δικαίωμά τους να ζουν και να κινούνται σ' ένα υποφερτό περιβάλλον. (...)
Μπορεί κάποιοι να μην έχουν αίσθηση τι θα πει σεβασμός, τι είναι ο πολιτισμός, τι είναι το δημόσιο και τι το ιδιωτικό. Αλλά δεν καταλαβαίνουν και πως, όπως προσβάλλουν και βεβηλώνουν αυτοί τα δημόσια πράγματα, με τον ίδιο και χειρότερο τρόπο δικαιούνται να τους προσβάλουν και να τους τιμωρήσουν οι συμπολίτες τους, όταν βρωμίζουν και καταστρέφουν το περιβάλλον όπου είναι υποχρεωμένοι να ζήσουν.
Ας πούμε, λοιπόν, πως είναι υπόθεση των αρχών και καθήκον των υπηρεσιών τους η προστασία των κοινών μας αγαθών. Μα δε φτάνει. Κι αν, πάλι, φτάνει, ο πολίτης που είναι κάθε μέρα πολίτης δεν μπορεί παρά ν' αντιδρά και να μη συμβιβάζεται με την ανευθυνότητα και τη βαρβαρότητα που κουβαλά μέσα του ο συμπολίτης του.
Labels:
κοινόχρηστοι χώροι,
ρύπανση
Subscribe to:
Posts (Atom)

